Site icon Δέλτα Πι

Η φύση και εσύ κομμάτι της.

Δεν είσαι το σαλιγκάρι που χτες είδες δίπλα στο κάγκελο και το βάφτισες Αντώνη, ούτε ο λύκος που το πρωί ψιλοβατουσε δίπλα στους θάμνους κοντά στο μεγάλο πεύκο του δάσος Μπελούνο στην Ιταλία, αλλά ούτε και το έλατο που πασχίζει να μεγαλώσει στα βουνά της Πίνδου, επίσης δεν είσαι ο σολομός που αυτήν την στιγμή μαζί με τους φίλους του πασχίζει να ανέβει το ποτάμι Αιντάχο στις ΗΠΑ, εσύ είσαι ένα άλλο ζώο που μπορεί και διαβάζει και πέρα από αυτό η πιο βασική διαφορά με τα υπόλοιπα πλάσματα της φύσης είναι ότι εν δυνάμει διαθέτεις ανώτερο επίπεδο νόησης.

Δυστυχώς όμως η εκμετάλλευση αυτού του χαρακτηριστικού σου είναι περιορισμένη, και αν όχι από εσένα, τουλάχιστον από τους αρχηγούς των αγελών σου, με αποτέλεσμα να μην έχετε ακόμα καταλάβει ότι είστε ένα μέλος της φύσης, των ζωντανών πλασμάτων της και η γη είναι το σπίτι σας.

Έχετε την ευθύνη λόγω του χαρίσματος σας, της διανοητικής ανωτερότητας σας, να προσέχετε και να φροντίζετε την οικία όλων μας. Έχετε την ευθύνη να διατηρείται την ισορροπία της.
Δεν είστε Θεοί, δεν μπορείτε να την χαλάτε και να την ξαναφτιάχνεται όπως ήταν ούτε μπορείτε να γυρίσετε τον χρόνο πίσω. Είστε ένας θνητός οργανισμός όπως όλοι οι άλλοι συγκάτοικοι σας τετράποδα η φυτά.

Πρέπει, φυσικά, να τρέφεστε και να εκμεταλλεύεστε τα αγαθά της φύσης για να διατηρήστε υγιείς να προοδεύετε και για να προστατευτείτε από τις εκάστοτε κλιματολογικές συνθήκες αλλά με σεβασμό στην φύση και με μέτρο.

Αναλάβετε τις ευθύνες σας ή τουλάχιστον προσπαθήστε να καταλάβετε ότι δεν μπορείτε να καταστρέφετε ότι δεν σας ανήκει. Επιτέλους διευρύνετε λιγάκι την περιορισμένη σας αντίληψη.

Τόσοι αιώνες και ακόμα κάνετε ότι κάνατε και τότε, καταπίέζεται ο ένας τον άλλον και σκοτώνεται ο ένας τον άλλον για να κερδίσετε περισότερο, τώρα βέβαια το κάνετε με πιο συγχρονα μέσα.

Αναπτύσσετε τόσους τρόπους αλληλοεξόντωσης αλλά στα βασικά υστερείτε. Πλέον καταστρέφετε ό ένας τον άλλον με πιο γρήγορο και απλό τρόπο, το πνεύμα σας όμως δεν έχει κάνει και πολλά βήματα μπροστά τελικά απο ότι φαίνετε.

Πόσο δύσκολο είναι να χαμηλώσετε το κεφάλι και να αναγνωρίσετε το ποσό αχάριστοι είστε τόσα χρόνια, το πόσο ανεύθυνοι και εγωιστές είστε, τόσους αιώνες και ακόμα δεν καταφέρατε να συμμορφώσετε το είδος σας.

Να διαπαιδαγωγήσετε τις αγέλες η τα κοπάδια η τα έθνη σας όπως τα αποκαλείτε. Να μάθετέ στα παιδιά σας να σέβονται να εκτιμάνε και να μην αδιαφορούν. Να πάψουν να φέρονται εγωιστικά.

Πόση έπαρση κουβαλάτε; Πότε θα ωριμάσετε και θα σταματήσετε να ανυπομονείτε και να ζητάτε όλο και πιο πολλά; Τι φταίει η φύση αν εσείς θέλετε να αφήσετε στα παιδιά σας σορούς από χαρτιά, μέταλλα και πέτρες;
Αποδεχτείτε ότι δεν αγαπάτε τα παιδιά σας και δεν νοιάζεστε γιαυτα, πιθανόν να μην αγαπάτε ούτε τον εαυτό σας και ο εγωισμός σας να τον τιμωρεί γιατί τον απογοητεύει λόγο του χρονικού περιορισμού της ανθρώπινης φύσης σας.
Όλοι θα πεθάνουμε κάποια στιγμή όμως.

Δεν μπορείτε να χορτάσετε το αχόρταγο μάτι σας.

Πότε θα καλύψετε τις ανασφάλειες σας; Και το παγόνι ανοίγει τα φτερά του για να κάνει επίδειξη των προσόντων του αλλά δεν κατέστρεψε το περιβάλλον του και ότι άλλο ζει εκεί για να τα αποκτήσει.
Πότε θα καταλάβετε ότι δεν είστε μόνοι και ζούνε και άλλοι σε αυτή την γη;

Αντί να αντιληφθείτε τον ρόλο σας συνεχίζετε να σκάβετε σπηλιές και να κατασκευάζετε δόρια.

Σκοτωθείτε όσο θέλετε. Η γη όμως δεν σας φταίει σε τίποτα, η φύση δεν φταίει σε τίποτα να επιβαρύνετε με τα μεγάλα όπλα και τις βόμβες σας, με τις αλόγιστες ρυπάνσεις για χάρη των κερδοφόρων προϊόντων σας, συνεχίζετε τα απαράδεκτα εγκλήματα σας στα δάση λες και είναι δικά σας, στις θάλασσες λες και σας ανήκουν, στα ποτάμια στους παγετώνες, στην γη που σας θρέφει, στην φύση αυτή που σας ζει και σας παρέχει οξυγόνο. Μας ζει και μας παρέχει οξυγόνο.

Κοντόφθαλμοι που θέλουν να κατοικίσουν και σε άλλους πλανήτες λες και είναι ρούχο η γη και χάλασε η πάλιωσε. Μέχρι εκεί φτάνει ο νους σας; έτσι καταστρέφετε το σπίτι σας; δεν νοιάζεστε για την συντήρηση του και βάζετε φωτιά στα δωμάτια του και μετά αφού έχει ρημάξει απλά μετακομίζετε;
Θυμάστε ότι έχετε συγκατοίκους; ή είμαστε τόσο κατώτεροι σας που η ζωή μας, για εσάς τους θεούς, θεωρείται ασήμαντη και μη υπολογίσιμη.

Η φύση δεν τιμωρεί, η φύση δεν μισεί, η φύση κουβαλάει σοφία, αλλά ότι δεν αντέχει – αντέχετε να το συντηρεί με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο…. Εξαφανίζεται.

Exit mobile version