Εναρμονιστείτε επιτέλους με αυτό που συμπαντοδημιουργεί, φώναζε κρεμασμένος από την πρύμνη του καραβιού, με την ανάσα του να μυρίζει ρούμι φτηνό, τα μαλλιά του λιγδιασμένα και τον νου του καθαρό και φλεγόμενο σαν καμίνι σιδηρουργού που δουλεύει και πλάθει κράματα ατόφια.
Λίγο πριν το κύμα τον παρασύρει και τον χάσουμε και χαθούμε και εμείς