Ο Οδυσσέας μπήκε στο καράβι για να σαλπάρει μακριά απο το λιμανάκι του νησιού. Ήταν τόσο γεμάτο το βλέμμα του απο σοφία και γνώση, απο ζωή και όνειρα που για μια στιγμή σαν κινούσε το καράβι φάνταζε να φεύγει το νησί από αυτόν και όχι αυτός απο το νησί.
Για μια στιγμή, μα τόσο αληθινή που ξεγύμνωνε τα εφήμερα και ακύρωνε το χρόνο. Έφευγε ο γέρο Οδυσσέας πιο νέος απο όλους εμάς που μέναμε στο νησί να τον κοιτάμε να απομακρύνετε. θα ξαναέρθει άραγε; η θα πρέπει να πάμε εμείς να τον βρούμε, εμείς που φύγαμε σαλπάρωντας μακριά απο το καράβι του με βάρκα το νησί μας.