Πήγαμε για να ζήσουμε καλύτερα για λίγο, μαζί υποψήφιοι συνοδοιπόροι εως τότε, με σκοπό να βουτήξουμε στην θάλασσα της ελυθερίας.
Μια νύχτα μετά από την σύγκρουση των «εγώ» μας έφυγες και εγώ άργησα ηθελημένα να σε ψάξω. Η ώρα όμως πέρασε και ο θυμός μαζι, σηκώθηκα να σε αναζητήσω.
Γυρνούσα να σε βρω στην παραλία αλλά πουθενά. Δεν ήσουν πουθενά και σκέφτηκα μήπως βούτηξες μόνη,
Έφτασα στο beach bar και μου είπαν ότι σε είδαν, καθόσουν μόνη σου, μου είπαν, έπινες, κάπνιζες και μονολογούσες. Η σερβιτόρα σε φοβήθηκε όταν ηρθε να σου αλλάξει το τασάκι και έκανε να φύγει, αλλά εσύ της χαμογέλασες και έφυγες εσύ. Περπάτησα στην παραλία προς την κατεύθυνση που έδειξαν ότι πήγες. Δεν σε έβρισκα πουθενά.
Είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει μέσα μου, αλλα στο βάθος είδα φώς. Με πιο γοργό βήμα πλέον, γεμάτο αισιοδοξία, έφτασα σε μια ψαροκαλυβα. Ηταν ένας παππούλης εκεί. Τον ρώτησα για σένα και σε θυμήθηκε. Σε γνώρισε, σε συμπάθησε. Πέρασες από εδώ, είπε. Ήσουν μεθυσμένη, Όχι από αλκοόλ, μα μάλλον από τις σκέψεις σου. Έβγαλες τα ρούχα σου, μου είπε, σε βάραιναν,. Δεν βούτηξες αν και το ήθελες πολύ… φοβοσουν μα οταν του το είπες μόνο δακρυσες. Συνέχισες να περπατας παράλληλα με το κύμα που έσκαγε και σε καλούσε,
Έφυγες και από εκεί, και πάλι εγώ ακολούθησα τα βήματά σου που γίνονταν όλο και πιο ανάλαφρα, ολο και πιο σταθερά στην άμμο. «Σε σκέφτομαι», είδα γραμμένο λίγο πιο κάτω απο την καλύβα, λίγο πριν το σβήσει το κύμα, λίγο πριν σε δω αργότερα απο μακρυά να μπαίνεις σε ενα συμβατικό σπίτι. Μακρυά απο την θάλασσα Δεν σου φώναξα. Δεν ήξερα τι να σου πω. Μπήκες μέσα, είπα να τρέξω να σε δω έστω απο το παράθυρο, αλλα θα φάνταζες τόσο γεμάτη που δεν θα είχε χώρο για μένα να χωθώ. Άλλωστε δεν θέλω να χωθώ απλά. Θέλω να είμαι εγώ το κρεββάτι. Δεν βούτηξες ποτέ. Κρύωσες και ντύθηκες με ρούχα χαρούμενα σε κλαδιά δέντρων κρεμασμένα .
Κατέβηκα στην παραλία, έκατσα στην αμμουδιά και πριν βουτήξω είπα να ονειροπόλησω, να σε δω να έρχεσαι, χωρίς ρούχα, χωρίς χάρτη, χωρίς πρόσωπο. Απλά να έρθεις δίπλα μου.