Στη γή μικρή πηγή μια σκιά χρωματιστή με έσυρε να κοιτάξω.
Θα ναι μυρωδιά η γεύση, η αίσθηση που χρόνια πίσω με γυρνά σε στιγμές γλυκές του παρελθόντος λάμψεις.
Λάμψεις που χαίρομαι που τις έχω και με ζεσταίνουν την καρδιά τον νού μου αγαλιάζουν.
Όλα πιο όμορφα θωρώ και τον Θεό παρακαλώ να νιώσω κι’άλλες πιο πολλές ώστε παρόν με παρελθόν αρμονικά να δέσω.
Τα καλά και τα ενάρετα να μην τα λησμονώ μαζί μου να έχω το αθώο και το ανέμελο κι’οσο μπορώ ζωή να με χορταίνω μήτε σαν παιδί μήτε σαν μεγάλος μα και τα δυό μαζί.